Emotionele afhankelijkheid

Zoals we in onze groepsworkshops en één-op-één sessies hebben geleerd: sommige mensen, of de meeste mensen, hebben dit soort onvoorwaardelijke openheid en liefde nog nooit ervaren. Voor sommigen voelt het als een levensreddend anker – ze zijn wanhopig op zoek naar een oplossing in hun persoonlijke leven en vestigen al hun hoop op die oplossing of ondersteuning in ruimtes zoals wij die bieden, of in andere mensen.

En daarin schuilt een gevaar: het gevaar om te denken dat iemand of iets anders ons gelukkig kan maken. “Als deze persoon dit doet of zegt, voel ik me beter… Ik heb deze persoon nodig om me uit mijn lijden te verlossen”, “Ik voel me alleen goed als ik dit of dat doe… Ik moet het volgende evenement boeken”. Ik moet het volgende evenement boeken”. Dit is het moment waarop emotionele afhankelijkheid begint. Dit is het moment waarop we onze verantwoordelijkheid en macht aan iemand anders beginnen toe te vertrouwen.

Maar begrijp ons niet verkeerd: gevoelens en emoties delen tussen vrienden en geliefden is iets heel moois. Maar als deze behoefte om met iemand anders verbonden te zijn de enige manier is om je goed te voelen, dan kunnen we bedenken dat er iets in ons uit balans is. Dat we niet in staat zijn om onszelf te voeden.

De gevolgen van emotionele afhankelijkheid zijn uiteenlopend: zich niet goed genoeg voelen, zich “te veel” voelen, leeg, ongeliefd of in de steek gelaten voelen, als we aan de grens van iemand anders voldoen door een “nee” te ontvangen. Dit moment onthult de mate waarin de persoon die dit proces doormaakt zich bewust is van zijn afhankelijkheid.

Het is de moeite waard om de interne signalen te kennen die wijzen op emotionele afhankelijkheid. Hoe bewuster u bent, hoe meer kans u hebt om voor uzelf te zorgen en uw eigen kracht te herontdekken.
De signalen (zich niet goed genoeg voelen, zich “te veel” voelen, leeg, ongeliefd of in de steek gelaten…) worden over het algemeen geactiveerd wanneer u tegen de grens van iemand anders aanloopt.

En als de verslaving niet bewust is, kunnen de gevolgen intern zijn (trauma’s valideren en opnieuw contact maken met de al genoemde gevoelens) en/of extern (de ander de schuld geven, beschuldigen, aanvallen en zo verhalen over de ander creëren).

Waarom hebben we besloten om deze kwestie aan te pakken?

Als organisatoren, ruimtehouders of initiatiefnemers merken we soms dat bepaalde mensen een soort emotionele afhankelijkheid van ons ontwikkelen. Ze willen steeds meer tijd met ons doorbrengen, ze bieden hulp, cadeaus of geld aan om iets terug te krijgen dat hun behoefte aan liefde en erkenning zou kunnen bevredigen. Helaas hebben we al veel verplichtingen en verantwoordelijkheden en zijn we beperkt in de hoeveelheid aandacht die we elkaar kunnen geven.

Begrijpt u ons alstublieft niet verkeerd: we koesteren en waarderen elke minuut die mensen ons geven, elk geschenk, elke aandacht, elk vriendelijk woord dat we echt waarderen! Het voedt ons enorm! Maar we willen iedereen aanmoedigen om dit te doen vanuit een “vervuld zelf”, niet vanuit een gebrek. En we willen graag de keuze hebben om anderen te ontmoeten vanuit ons vrijwillige verlangen om een geschenk aan te bieden, in plaats van uit verplichting.

Wij zijn ons er volledig van bewust dat dit iedereen op elk moment kan overkomen – ons of u.

En omdat we bij niemand een emotionele afhankelijkheid willen creëren, werden we geïnspireerd om dit artikel te schrijven om deze groep een duwtje in de rug te geven, zodat iedereen beter naar zichzelf kan kijken en zichzelf meer bewust kan worden. Wanneer u een geschenk geeft of uw tijd aanbiedt, geeft u dan echt iets uit voldoening en vreugde of in de hoop er iets voor terug te krijgen? Hebt u het gevoel dat u anderen de schuld geeft voor het feit dat u zich niet goed voelt? Hebt u de indruk dat iemand iets van u afneemt, terwijl hij of zij u eigenlijk een geschenk geeft?

We ontmoeten mensen vaak op kritieke of ontroerende momenten in hun leven. We openen ons hart en geven steun, openheid, liefde, mededogen en aanraking aan iedereen die daar klaar voor is – in ruimtes waar ze zich vrij en geaccepteerd kunnen voelen zoals ze zijn. En natuurlijk proberen we hierbij onze eigen grenzen te houden.

Zoals we uit onze groepscursussen en individuele sessies hebben geleerd: sommige/meeste mensen hebben dit soort onvoorwaardelijke openheid en liefde nog nooit ervaren. Voor sommigen lijkt het een reddingsanker – ze zijn wanhopig op zoek naar een oplossing in hun persoonlijke leven en vestigen alle hoop voor deze oplossing of ondersteuning op ruimtes zoals wij die bieden, of op andere mensen. En hierin schuilt een gevaar: het gevaar om te denken dat iemand of iets anders ons gelukkig kan maken. “Als hij of zij dit doet of zegt, voel ik me beter… Ik heb deze persoon nodig om uit mijn ellende te komen” of “Ik voel me alleen goed als ik dit of dat doe… Ik moet het volgende evenement boeken”. Dit is het moment waarop emotionele afhankelijkheid begint. Dit is het moment waarop we onze verantwoordelijkheid en macht aan iemand anders beginnen te geven. Begrijpt u het alstublieft niet verkeerd: het delen van gevoelens en emoties tussen vrienden en geliefden is iets heel moois. Net als mooie aanrakingen en ontmoetingen. Maar als het een behoefte is om met iemand anders verbonden te zijn omdat het de ENIGE manier lijkt om je goed te voelen … dan laat dit zien dat er iets in ons uit balans is. Het laat zien dat we niet in staat zijn om onszelf te voeden, lief te hebben of voor onszelf te zorgen.

Maar wat zijn de interne signalen die wijzen op emotionele afhankelijkheid? Hoe bewuster u zich bent, hoe meer kans u hebt om voor uzelf te zorgen en uw eigen kracht en geluk te herontdekken.
De signalen, zoals bijvoorbeeld dat u zich niet goed genoeg voelt, dat u zich te veel voelt, dat u leeg, ongeliefd of verlaten bent… worden over het algemeen geactiveerd wanneer u de grenzen van iemand anders ontmoet.

En als de afhankelijkheid niet bewust is, kunnen de gevolgen intern zijn, zoals bijvoorbeeld het opnieuw creëren van trauma’s of het zich steeds opnieuw verbinden met dezelfde patronen van destructieve overtuigingen. En/of het kunnen externe gevolgen zijn, zoals anderen de schuld geven, aanvallen, roddelen of verhalen creëren over andere mensen omdat ze zich gekwetst, gefrustreerd of afgewezen voelen.

Waarom we dit aanpakken: Als organisator en ruimtehouder merken we soms dat mensen een soort emotionele afhankelijkheid van ons ontwikkelen. Ze willen steeds meer tijd met ons doorbrengen, ze bieden hulp, cadeaus of geld aan om iets terug te krijgen dat hun behoefte aan liefde en erkenning zou kunnen bevredigen. Helaas hebben wij al veel verplichtingen en verantwoordelijkheden en zijn we beperkt in de hoeveelheid aandacht die we kunnen geven. Begrijp ons alsjeblieft niet verkeerd: we koesteren en waarderen elke minuut die mensen ons geven, elk cadeau, elke aandacht, elk mooi woord waar we veel van genieten! Dit voedt ons zo ontzettend! Maar we willen iedereen aanmoedigen om het te geven vanuit een voldaan en evenwichtig zelf, niet vanuit een gebrek. En we willen graag de keuze hebben om de ander ook tegemoet te komen vanuit onze vrijwillige wens om te geven, niet vanuit een verplichting om iets terug te geven.